all works

4 works in Donemus catalogue

popular works

NL Real Book (voor C-instrumenten) / ed.: Walter van de Leur ; Maarten van der Grinten ; Michael Moore et al.

Genre: Chamber music
Subgenre: Variable instrumentation
Instruments: variabel

NL Real Book (voor Es-instrumenten) / ed.: Walter van de Leur ; Maarten van der Grinten ; Michael Moore et. al.

Genre: Chamber music
Subgenre: Variable instrumentation
Instruments: variabel

NL Real Book (voor Bes-instrumenten) / ed.: Walter van de Leur ; Maarten van der Grinten ; Michael Moore et al.

Genre: Chamber music
Subgenre: Variable instrumentation
Instruments: variabel

latest edition

NL Real Book (voor C-instrumenten) / ed.: Walter van de Leur ; Maarten van der Grinten ; Michael Moore et al.

Genre: Chamber music
Subgenre: Variable instrumentation
Instruments: variabel

 

composer

Baars, Ab

Nationality: Netherlands
Date of birth: 1955-02-21

Saxophonist-clarinetist Ab Baars (Magrette, Zeeuws Vlaanderen, 21 November 1955) is a mainstay in a number of important groups from the Dutch improvisation scene, like the Guus Janssen Septet, the Theo Loevendie Quintet, the Instant Composers Pool, the Corkestra and ensembles led by his partner, violist-composer Ig Henneman. The Ab Baars Trio is the main outlet for his work as a band leader and composer. Although he initially plays the soprano and baritone saxophones as well, he concentrates on the tenor saxophone and clarinet. For the latter instrument he consults the American clarinetist John Carter, who helps him to fully master the instrument, and to further develop his idiosyncratic sound. Tonal color and solo structuring are the two main weapons in his musical arsenal. He therefore has a preference for horn players exploring the extremes of tuning and coloring, like the American saxophonists Von Freeman and Albert Ayler. Since a number of years Baars has added the Japanese bamboo flute shakuhachi to his instruments, and has sought specialists to coach him in learning to play it.

1970 - 1975

Ab Baars krijgt van een oom een tenorsaxofoon, in hoge stemming. Maar als hij in zijn woonplaats Eindhoven popmuziek wil gaan spelen, ontdekt hij dat zijn saxofoon 'vals' klinkt. Hij koopt een nieuw instrument en gaat in allerlei bandjes spelen, waaronder de Flying Spiderz. Ook wordt hij lid van de Philips Harmonie. Hij ontdekt de jazz en gaat workshops volgen bij bassist Niko Langenhuijsen. In 1975 neemt de workshopleider hem op in zijn tot sextet uitgebreide Groep Ohm, die nog in hetzelfde jaar de Wessel Ilcken Prijs (de voorganger van de Boy Edgar Prijs) krijgt toegekend. Met het Ohm Sextet maakt Baars ook zijn plaatdebuut.

1976 - 1983

Baars gaat studeren aan het Rotterdams Conservatorium bij Leo van Oostrom en hij stort zich in de improvisatiescene aldaar. Hij volgt workshops bij kornettist Butch Morris, wordt lid van het Bunkersextet, en richt later de groep Cumulus op. Met een van de leden daarvan, saxofoniste en fluitiste Mariëtte Rouppe van der Voort, gaat hij een muzikaal partnerschap aan dat zich over de komende decennia zal uitstrekken. Via haar belandt hij ook in Orkest De Volharding, dat hedendaagse gecomponeerde muziek vertolkt. Theo Loevendie hoort hem spelen, en vraagt hem voor zijn Consort. Als Loevendie in 1983 een nieuw kwintet formeert, met de ritmesectie van zijn kwartet (bassist Arnold Dooyeweerd en drummer Martin van Duynhoven), vraagt hij twee jonge blazers naast zichzelf: trombonist Wolter Wierbos en Ab Baars. Voor het VARAJazz-label maakt de groep in 1985 een LP.

1984

Voor het Data-label neemt Baars zijn debuutalbum op, Carroussel. Hierop is hij zowel solo te horen als in duo- en trio-bezetting met Mariëtte Rouppe van der Voort en pianist Guus Janssen (onder de naam Trebbel). De laatste neemt hem op in zijn septet, dat in hetzelfde jaar een titelloze LP laat verschijnen op het Claxon-label. Ook op Guus Janssens LP '85….86' (1986) en zijn CD Dancing Series (1988) is Baars te horen.

1985

Als klarinettist en baritonsaxofonist gaat Ab Baars deel uitmaken van de Rockets van tenorsaxofonist JC Tans (later omgedoopt tot JC Tans Orchestra). Hij speelt mee op de albums Dance Of The Tadpoles en Around The World.

1986

Misha Mengelberg vraagt Ab Baars als opvolger van Paul Termos in het Instant Composers Pool Orchestra. Een kwart eeuw later is de rietblazer nog steeds een van de steunpilaren van het orkest. Van Mengelberg is de typerende omschrijving van Baars' stijl: 'Ab-muziek.' Ook Maarten Altena doet een beroep op Baars. Door de komst van de rietblazer wordt het Maarten Altena-octet uitgebreid tot een nonet, dat de LP Quick Step opneemt.

1987

De artistiek leider van het Bimhuis, Huub van Riel, vraagt Ab Baars als een van de deelnemers aan de internationaal bezette October Meeting voor improvisatoren. Ook bij het vervolg, in 1991, is Baars van de partij.

1989

Een beurs van het ministerie van WVC stelt Baars in staat om te gaan studeren bij de door hem bewonderde klarinettist John Carter in Los Angeles. Naar eigen zeggen speelt de Nederlander tot dan toe 'tenorsaxofoon op de klarinet', en hij wil het instrument echt beheersen. Als in hetzelfde jaar de Boy Edgar Prijs aan Baars wordt toegekend, is Carter de hoofdgast bij het concert ter ere van de uitreiking in het Amsterdamse Bimhuis. Bij die gelegenheid gaat Baars' nieuwe Tentet in première. Met Krang levert de rietblazer zijn eerste (onbegeleide) solo-CD af. Later zullen Verderame (1997) en Time To Do My Lions (2010) volgen. De impro-punkband The Ex omringt zich voor de dubbel-CD Joggers & Smoggers met een aantal belangrijke improvisatoren, onder wie trombonist Wolter Wierbos en Ab Baars. De rietblazer zal geregeld als gast terugkeren bij de band, en neemt in 2000 de duo-CD Hef op met Terrie Ex, de gitarist van de groep.

1991

Het Ab Baars Trio gaat van start, met bassist Wilbert de Joode en drummer Martin van Duynhoven. De debuut-CD, die in 1992 op het label Geestgronden uitkomt, heet 3900 Carol Court. Het is het adres van zijn leermeester John Carter, die eerder dat jaar is overleden. Het album bevat vrijwel uitsluitend eigen composities van Baars. A Free Step, dat zeven jaar later uitkomt, is geheel gewijd aan werk van Carter.

1994

Pianist Michiel Scheen, een van de oprichters van de groep Kenvermogen, nodigt Baars uit om klarinet te komen spelen in de uitgebreide, 15-koppige bezetting van het ensemble, dat een jaar later een titelloos debuutalbum uitgeeft. Baars is ook de blazer in het nieuwe kwartet dat Scheen in 2003 formeert, en dat te horen is op de CD Dance, My Dear?

1995

Het Ab Baars Trio maakt een tournee met als gast de Amerikaanse sopraansaxofonist Steve Lacy. Bij latere tournees nodigt Baars trombonist Roswell Rudd (1996 en 1998) en rietblazer Ken Vandermark (2007 en 2009) als gasten bij zijn trio uit. Baars' levenspartner, altvioliste-componiste Ig Henneman, vraagt hem in haar Tentet. In 1999 vormen de twee ook een duo, dat in 2006 een debuutalbum het licht laat zien: Stof.

1996

Ter gelegenheid van het festival Improvisaties/'Improvisaties' treedt Ab Baars op met de shakuhachi-speler Yoshikazu Iwamoto en het hedendaagse Nieuw Ensemble onder leiding van Butch Morris.

1999

Songs is de titel van een programma waarin het Ab Baars Trio aan de slag gaat met de muziek van Amerikaanse indianen. Van het project verschijnt in 2001 een CD.

2002

Ilse van de Kasteelen en Han Buhrs zijn de vocale gasten bij het Ab Baars Trio. Het programma dat zij vertolken heet De Boksers, en handelt over de bokssport, zowel in composities als improvisaties.

2003

Pianist Cor Fuhler neemt Ab Baars, die ook al een rol speelde in zijn kamermuziekachtige groep Carduelis Carduelis, op in zijn middelgrote Corkestra. Het titelloze debuutalbum van het nonet verschijnt op het label Data. Van het duo dat Baars nog steeds met Mariëtte Rouppe van de Voort vormt, verschijnt in 2003 de CD Veer & Haul.

2004

Uitgebreid met trombonist Joost Buis stort het Ab Baars Trio zich op het oeuvre van Duke Ellington, onder de titel Kinda Dukish. De gelijknamige CD komt een jaar later uit op het Wig-label.

2005

Tijdens een Japanse tournee koopt Ab Baars een shakuhachi, de klassieke Japanse bamboefluit. Hij besluit zich op het instrument te bekwamen en neemt les bij Kees Kort, Christopher Blasdel en Takeo Yamashiro.

2009

Na een smakelijke maaltijd in het Bimhuis nemen Ab Baars, Ig Henneman en Misha Mengelberg een trio-CD met improvisaties op, genoemd naar het gerecht dat de drie hebben gegeten: Sliptong. In hetzelfde jaar verschijnt op het label Evil Rabbit een duo-CD van Ab Baars met bassist Meinrad Kneer. Met de Japanse koto-speelster Michiyo Yagi beginnen Henneman en Baars het trio Floating Worlds, dat de grenzen van de westerse en Japanse improvisatie verkent.

2010

Als Ig Henneman ter gelegenheid van haar 25-jarig bandleiderschap (en haar 65ste verjaardag) een nieuw sextet formeert, is Ab Baars een van de leden. In 2011 verschijnt het plaatdebuut van de groep: Cut A Caper.

2011

Met zangeres Fay Victor en hoornist Vincent Chancey als gasten speelt het Ab Baars Trio het programma The Invisible Blow, samengesteld in samenwerking met dichteres Anneke Brassinga. Naast haar eigen poëzie heeft zij samen met Baars teksten gekozen van onder anderen William Carlos Williams, Hans Faverey, Charles Bukowski, Seamus Heaney, W.B. Yeats en Emily Dickinson.